Wat voorafging:
Het gaat wel weer, geloof ik. - Ik ben er voor je.
Luister naar me. We zijn niet alleen.
Waar is Ethan? - Hij liep richting strand.
En Charlie? - Claire achterna.
Drie paar voetafdrukken. Ze zijn meegenomen.
Claire. Het ging ze alleen om Claire.
Walt.
Heb jij Claire's tassen gezien? - Ik zoek m'n zoon.
Niemand weet waar haar bagage is. - Ik ook niet. Ik ben op zoek naar Walt.
Oké, sorry. Ik heb hem niet gezien.
Heb jij m'n zoon daar ergens gezien? - Nee, hij was bij de grotten.
Hij was met z'n hond. Hij zou in de buurt blijven.
Jij luisterde toch wel naar je vader toen je tien was?
Misschien een beetje te goed. - Hé, jongens.
Zin in een partijtje golf? We spelen om de laatste deo-rollers.
Ik ga Walt zoeken. Als hij terugkomt, zeg dan dat hij hier op me wacht.
Hij vindt het maar niks om vader te zijn.
Het is gewoon een zware klus.
Hij haat het.
Dit is hem. Dit is de perfecte wieg voor mijn kind.
Prachtig. Hij zal mooi staan in de steeg waarin we gaan wonen.
Dit is drie maanden huur. - Dat meen je niet.
Wil je niet 't allerbeste voor ons kind? - Dit kunnen we niet betalen.
Moet je voorstellen hoe prinsheerlijk hij hierin zal liggen.
Ik kan een paar klussen doen via Andy. - Maar je bent kunstenaar.
Daar wacht ik even mee tot jij bent afgestudeerd...
...en voor een chic advocatenkantoor werkt.
Je hebt het helemaal uitgestippeld. - Ik ga ooit wel weer schilderen.
Tot die tijd mag jij Walt en mij lekker in de watten leggen.
Walt, zei je? - Ik wil hem naar m'n vader noemen.
Walter. Walter Lloyd.
Lloyd? Dus daarom wil je niet trouwen. Je wilt dat hij jouw achternaam krijgt.
Wil je dat ik instem met Walter of niet?
Ik kan er niks van. - Natuurlijk wel.
Laat die jongen toch. - Zie je die knoest?
Daar moet je op richten. Concentreer je op dit punt.
Je moet het zien voor je geestesoog. Weet je wat dat is?
Een beeld in je hoofd? - Juist. En nu nog een keer.
Je moet het zien voordat je het doet. Stel je voor welke baan het mes aflegt.
Zorg dat je het voor je ziet.
Ik wist dat je het kon. - Ik zag het voor me alsof het echt was.
Misschien was het dat wel. - Waar zijn jullie mee bezig? Geef hier.
Ga met Vincent terug naar het kamp. Nu, jongen.
Jij geeft m'n zoon een mes. Thuis had ik de politie op je afgestuurd.
Je haalt hem weg bij z'n vader en geeft hem een mes.
Walt weet wat hij doet. - Je kent hem niet.
Rustig nou maar. - Als jij hem tegen me opzet, zal ik...
Hij zei, rustig.
Ben jij z'n waakhond? - Kalm.
Jij stond met dat mes te zwaaien. Hij was bang dat het fout zou gaan.
Ik weet dat het moeilijk is om het vertrouwen van je zoon te winnen.
Hij mag mij zo graag omdat ik hem als een volwassene behandel.
Hij is tien.
Hij heeft meer meegemaakt dan veel mensen in hun hele leven. Hij is anders.
Wat zeg je nou? - En we zijn niet thuis.
Zolang we hier zijn, moet hij de kans krijgen om zich te bewijzen.
Blijf uit de buurt van m'n zoon. En van mij.
Je krijgt hem niet. Jij kunt vertrekken, maar Walt blijft bij mij.
Ik probeer een gesprek te voeren.
Je wilt met hem naar Amsterdam. Dat noem ik geen gesprek.
Ik kan daar een baan krijgen.
Maar het beviel je toch prima bij dat bureau voor rechtshulp?
Dit is een prachtkans. Ik heb altijd internationaal recht willen doen.
Moet ik soms blij voor je zijn? Voor je prachtkans?
We hebben het erover gehad om een tijdje uit elkaar te gaan.
Ik dacht dat...
We hebben zoveel gezegd. Jij wilde op een boot gaan wonen.
Ik hou nog steeds van je, dat weet je. Maar er is in korte tijd zoveel gebeurd.
We hebben inderdaad wat problemen. Wil je in relatietherapie? Prima.
Je hebt die baan al aangenomen, hè?
Ja. Inderdaad.
Je hebt in geen maanden werk gehad. - In de winter ligt alles stil.
Ik geef hem alles wat hij nodig heeft. - Behalve z'n vader. Hij gaat niet mee.
Ga je echt moeilijk doen? - Dit kan niet zomaar.
We zijn niet getrouwd. Ik ben z'n moeder en ik heb 'n baan. Wie zou hem krijgen?
We zien elkaar heus weer terug.
Ik heb gewoon wat tijd nodig.
Is alles goed met je?
Ja, best. Dank je.
Ik wou alleen dat ik met hem kon praten.
Dat ik hem duidelijk kon maken dat ik aan zijn kant sta.
Locke zegt dat ik hem niet als een kind moet behandelen.
Maar ik heb z'n kindertijd gemist.
Dus dit kan gewoon niet.
Hij kan niet hier opgroeien.
Niet hier op dit eiland.
Toen ik doorhad dat dit lengte- en breedtegraden waren...
...begreep ik dat die Française de locatie wilde bepalen.
Maar het was niet compleet, fragmentarisch.
Behalve dat liedje over vissen. - Pardon?
Toen ik de bladzijden over elkaar schoof...
...besefte ik dat het niet om de locatie van het eiland ging...
...maar om een locatie op het eiland, namelijk hier.
Waar bevinden wij ons nu? - Geen idee. Die kaart is niet op schaal.
Het is niet eens zeker dat het dit eiland is.
Nee, maar misschien komt dat noodsignaal van die plek.
Zoeken we soms een nieuw excuus om ons te laten ombrengen in de jungle?
We verdoen onze tijd met het bouwen van filtreersystemen en golfen.
We moeten hier weg. - Denk je dat wij hier graag zitten?
Niemand wil zo graag weg als ik. - Heb je soms een idee?
Laten we een vlot bouwen.
Een andere toon, graag. Laten we positief blijven.
We moeten iets doen, want laten we wel wezen: Niemand komt ons redden.
Die stoelen uit de romp blijven drijven. En we hebben een bijl.
En bomen en bamboe in overvloed. Dit gaat lukken.
De kans is klein dat we dat overleven. - En ik word heel gauw zeeziek.
Dan blijven jullie maar lekker. Maar ik ga hier weg, samen met m'n zoon.
Als iemand ons wil helpen, graag.
Kom eens mee, Walt. Ik heb je hulp nodig.
Ik ben bezig. - Dat is een Spaans stripboek.
Ik kijk naar de plaatjes.
Je vindt die tekeningen mooi, hè? - Ja hoor.
Toen ik zo oud was als jij, trok ik die plaatjes altijd over.
Zo leerde ik in perspectief te tekenen. Weet je wat dat is?
Kom, we gaan. - Waarom moet ik mee?
Ik weet wat ervan komt als ik je niet in de gaten hou.
Geef hem even. - Daar is hij te klein voor.
Ik wil alleen dat hij m'n stem hoort. Ik mis hem.
Dat weet ik. Ik bel je wel terug.
Gaan we nou? - Het is Michael. Ik hang al op.
Wie is er bij je? - Ik bel je morgen.
Wat is er verdomme aan de hand? - Moet je horen, Michael...
Ik heb iemand ontmoet.
Wie dan? - Wat maakt het uit?
Wie is het? - Brian Porter.
Die heeft je aangenomen. - Toen hadden we nog niks.
Dus je loog toen je zei dat je over ons wilde nadenken.
Ik kom naar Amsterdam. - Het is afgelopen tussen ons.
Ik kom niet voor jou, maar voor Walt. Ik wil m'n zoon terug.
Bel een ziekenwagen.
Wie heeft Claire's spullen hier gezet? - Ik. Wat doe je?
Ik kan het niet vinden. - Wat?
Claire's dagboek. Het zat in deze zak. Ik heb zelf gezien dat ze het erin deed.
Iemand heeft het gepikt.
Wat zoeken we ook weer?
Een lange buis van metaal of plastic. Iets wat als frame kan dienen.
Waarvoor? - Dat zie je gauw genoeg.
Haal alles los en leg de spullen op verschillende stapels.
Heb ik soms straf? - Met je vader werken is toch geen straf?
Ik dacht het niet. Wij nemen ons lot in eigen hand.
Het voelt wel als straf.
Ik kan ook gewoon naar binnen gaan. - Een snoepje of ik schiet.
Wat komen jullie doen? - Claire's dagboek is verdwenen.
Het zal niet. Er is iets weg en ik ben de eerste die jullie verdenken.
Heb je dat dagboek nou of niet?
Bedoel je dit? - Geef hier.
Laat ik dat maar niet doen. Misschien wil Claire niet dat je het leest.
Dat was ik niet van plan. - Ben je niet benieuwd of je erin staat?
Vuile schoft. Heb jij het gelezen? - Goede literatuur is hier dun gezaaid.
'Lief dagboek, ik krijg de zenuwen van die mislukte popster. Hij stalkt me.
Die Britse flapdrol houdt maar niet op.'
Je slaat als een mietje. - Kappen nou.
Je hebt het niet echt gelezen, hè? - Ik was er nog niet aan toegekomen.
Ik ga even wat water halen. - Oké. Neem je voor mij ook wat mee?
Alsjeblieft? Alsjeblieft, dank je wel. Daar moeten we aan werken.
Komen jullie nou alweer zonder eten terug? Dat is een serieuze vraag, hoor.
Wat is er toch met jou? Je doet zo idioot.
Je lijdt al jaren aan boulimie. Ben je niet blij dat je 'n paar kilo kwijtraakt?
Aangezien de jacht geen succes is, kun je Michael helpen een vlot te bouwen.
Dat ga ik ook maar doen. Kunnen we hier misschien eindelijk weg.
Wil je me helpen?
Nee, bedankt.
Je vader wil niet dat we met elkaar omgaan.
Hij is niet de baas over mij. - Hij is je vader.
Hij geeft veel om je en je moet respect voor hem hebben.
Ik meen het, Walt. Je moet niet meer bij mij komen.
Verdomme. Wat mankeert jou? - Ik wilde net...
Je zou m'n zoon met rust laten. Hou jij je mond.
Ik wilde hem een pen geven voor jou. Die kun je wel gebruiken.
Beschouw het maar als een zoenoffer.
Als ik je nog een keer met hem zie, vermoord ik je.
Je bent een eikel. - Wat zei je daar?
Mr Locke is m'n vriend. - Niet meer. Ik zorg voor je.
Je keek niet naar me om tot m'n moeder doodging. Waar was je al die tijd?
Het is niet zo eenvoudig. - Nou en? Je bent m'n vader niet.
Haat je me? Straf je me voor iets wat ik niet meer kan veranderen? Prima.
Maar je doet wel wat ik zeg.
En nu ga je daar naartoe en blijf je daar.
Nu.
Wat mooi, zeg.
Dank je. Hij is voor m'n zoon. Hij wordt volgende week twee.
Ik wist niet dat je een kind had.
Hij woont in Amsterdam bij z'n moeder.
Ben je weleens bij hem geweest? - Nee, nog niet.
Ik heb 'n aanvaring gehad met 'n auto. Ik weet nooit wat ik moet schrijven.
Een mop misschien. - Ik weet niet. Wat voor mop?
Wat is zwart, wit en rood? - Een krant, toch?
Een pinguïn met zonnebrand. - Wat een onzin.
Ik heb zelf vier kinderen. Wedden dat hij dubbel ligt?
Ik heb Andy gebeld. Je had ruim twee maanden niks laten horen.
Hij vertelde me over je ongeluk. Je had me moeten bellen.
Ons laatste gesprek was geen succes. - Dat spijt me vreselijk.
Heb je Walt bij je? - Nee, hij is thuis.
Bij Brian?
Wat doe je hier eigenlijk? - Ik ben hier voor jou.
Ik zie er goed uit, hè? - Het valt reuze mee.
Ze zeiden dat het helemaal goed komt. - Ik moet wel een jaar revalideren.
Ik betaal alle medische kosten. Ze sturen de rekeningen direct naar mij.
Waar slaat dit op? - Brian en ik gaan trouwen.
Wat fijn voor jullie. - Zeg maar niks. Luister gewoon.
We gaan in Italië wonen. Brian gaat het kantoor in Rome leiden.
Het gaat hem blijkbaar voor de wind. - En hij wil Walt adopteren.
Ik weet dat het moeilijk is, maar denk erover na.
Dit meen je niet.
Het gaat om zijn bestwil. Je kunt je aan hem blijven vasthouden...
...maar je moet je afvragen of je dat voor hem doet of voor jezelf.
Hé, makker. Je zoon is ervandoor.
Hij pakte z'n hond en verdween.
Ik weet wel waar hij zit.
Waar is hij? Ik heb geen zin in spelletjes. Waar is Walt?
Niet hier. - Je liegt.
Hij is hier niet. Kijk dan. - Hou je erbuiten.
Ik heb hem vanochtend gezegd dat hij uit m'n buurt moet blijven. Zoals je zei.
Als hij niet...
We gaan hem zoeken.
Je had me niet hoeven helpen. Ik kon het wel alleen af.
Inmiddels sta ik m'n mannetje wel. - Je kon wel wat gezelschap gebruiken.
Gaat het wel?
Het is heel maf. Ik kende... Ik ken Claire nauwelijks.
Ze wordt nu ruim een week vermist en ik voel me met de dag...
Ik voel me steeds wanhopiger.
Het is goed dat je op haar spullen past tot ze terug is.
Kom, Vincent.
Vincent, hou op.
Hou op. Wat is er nou?
Hij probeerde eronderuit te komen. Zei dat het buiten z'n jurisdictie viel.
Dat meen je niet. - Het is al de derde keer.
Volgens Barclay valt 't onder immigratie. - Typisch Barclay.
Hij denkt zeker dat ik achterlijk ben of zo.
Hé, hallo. Aan je huiswerk, jij.
Maar ik heb hulp nodig. - Volgens mij heb je gewoon geen zin.
De vogels van Australië interesseren me niet. We zijn in Australië.
Voel je je wel goed? - Een beetje grieperig.
Waarom niet de vogels van Egypte? - Neem dan een vrije dag.
Ik heb de bronskoekoek gekozen. Moet je kijken, wat grappig. Die naam dan.
Uitslapen? Wat is dat ook alweer? - Brian, kijk dan.
Je kijkt niet.
Is hij dood? - Ja. Het arme beest.
Michael Dawson? - Ja. Zeg het eens.
Ik ben Brian Porter. - Susans Brian?
Mag ik binnenkomen? Ik moet je spreken.
Weet Susan dat je hier bent? - Ze is gisteren overleden.
Alsjeblieft?
Ze bleek een bloedziekte te hebben. Ze is maar een week ziek geweest.
Ik wist niet... Ik had haar een tijdje niet gesproken. Ga zitten.
En Walt? Hoe is het... - Goed. Hij is thuis bij de oppas.
Ik bedoel dat het naar omstandigheden goed gaat.
Heb je hem thuisgelaten? Hij heeft z'n moeder net verloren.
Voordat ze stierf, zei ze dat ze wilde dat jij de zorg voor Walt op je zou nemen.
Ik denk dat ze dacht... Je bent tenslotte z'n vader.
Dat ben ik al negen jaar niet meer.
Het is zo dat...
Ik hield zielsveel van Susan. En ik ben vanaf het begin eerlijk geweest.
Maar ze wilde het niet horen. - Wat niet?
Dat ik geen vader wilde zijn. Het is niks voor mij.
Maar je hebt hem geadopteerd.
Omdat zij dat wilde, en ik wilde haar. Moet je horen.
Hier heb je twee tickets en wat geld, dan kun je hem ophalen in Sydney.
Ze wilde niet dat ik hem nam. Dit is jouw idee.
Ik ben er kapot van. - Kan me niks schelen.
Ik kan z'n vader niet zijn. - Maar hij beschouwt jou als z'n vader.
Er is meer aan de hand. Het is een aparte jongen.
Waar heb je het over?
Als hij in de buurt is, gebeuren er soms vreemde dingen.
Hij is anders dan anderen.
Kijk, hier.
Wat zou er in vredesnaam...
Help. - Deze kant op.
Walt kan elk moment thuiskomen.
Mr Porter vroeg of ik u dit wilde geven. Persoonlijke bezittingen van Susan.
Er is nog iets.
Wat is dat? - Ik vind dat Walt dit moet krijgen.
Walt, er is iemand voor je.
Pap. Help.
Pap. Help me.
Kom op, klim omhoog.
Wie ben jij?
Ik ben je vader.
Ik wou je zeggen...
Ik vind het heel erg van je moeder.
We hielden heel veel van elkaar toen we jou kregen.
Waar is Brian? - Die is hier niet.
Je gaat met mij mee naar huis.
Ik ga niet met jou mee.
Walt, mag ik...
Ik weet dat het moeilijk voor je is om dit allemaal te begrijpen.
Brian houdt van je en hij wil dat je bij hem blijft, maar daar gaat hij niet over.
Dat bepaal ik. Ik ben je wettelijke voogd.
Het is niet zo dat je hem nooit meer zult zien.
Hij zal je bellen en schrijven, en hij komt je zo vaak mogelijk opzoeken.
En jij hebt in ieder geval je hond nog.
Maar Vincent is niet van mij. Hij is van Brian.
Brian zei dat jij hem mocht hebben.
Pap, waar ben je? - Hou vol.
Oké, loop door. Toe maar.
Walt, volhouden, jongen.
Ik kom eraan.
Gooi het mes naar hem toe.
Als hij dichterbij komt, gebruik je het.
Daar blijven, knul.
Kom hier. - Pap.
Gaat het? Alles goed?
Pak die wortels beet en hou je stevig vast.
En jij dan? - Ik kom achter je aan.
Hou je vast. Oké, Locke. Nu.
Trek hem omhoog.
Trekken, Locke.
Het spijt me heel erg. - Nee, het is wel goed.
We hebben het gered. Je bent veilig. - Waar is Vincent? Hij is weggerend.
Hij heeft je eerder teruggevonden. Dat lukt hem nog wel een keer.
Ik heb een cadeautje voor je.
Je kijkt toch graag naar plaatjes? - Wat is dit?
Alle kaarten en brieven die ik je in de afgelopen acht jaar heb gestuurd.
Heb je me geschreven?
Die heb ik nooit gezien.
Had m'n mam ze?
Waarom gaf ze ze niet aan mij? - Dat weet ik niet.
Maar ze heeft ze niet weggegooid, dus ze wilde toch dat je ze kreeg.
Dus die heb jij getekend? - Speciaal voor jou.
Deze was voor je tweede verjaardag.
Een pinguïn met zonnebrand?
Wat een onzin. - Ja, dat zei ik ook al.
Ik mag Charlie heel graag. Hij is aardig en lief. Ik voel me veilig bij hem.
Dit moeten jullie horen. - Wat is dat?
Claire's dagboek. - Lees je daarin?
Ja, ik weet dat ik een schoft ben. Moet je horen.
'Ik heb weer gedroomd over die Zwarte Rots. Het laat me maar niet los.'
Zwarte Rots? - Het zijn maar dromen.
Sayid had het er ook over.
Die Française zei dat haar team terugkeerde van de Zwarte Rots.
Die driehoek op de kaart. Misschien is dat die rots.
Misschien is Claire daar wel. - We willen haar allemaal vinden.
Maar het heeft geen zin om midden in de nacht de jungle in te gaan.
Volgens mij werkt dat fluitje niet, John.
Je kunt niet alles horen, Boone. Hoe eerder je dat begrijpt, hoe beter.
Dat hoorde ik wel.
Vincent, ben jij dat?